ياايهاالانسان ما غرك بربك الكريم

التماس دعا

راديان — Sun, 22 Apr 2012 16:00:00 GMT

به خواست خدا ما در مدينه هستيم،إن شاءالله نايب زياره دوستان باشيم به شرط حلاليت...!
التماس دعاي فرج

سخني با نمايندگان

راديان — Sun, 11 Mar 2012 00:23:00 GMT

اکنون که از موعد انتخابات گذشته و عمده ي نمايندگان حوزه هاي انتخابي تعيين شده است لازم مي آيد که تذکري به ايشان بدهيم، آن هم از زبان امام سيد علي. البته من به صاحب فضل بودن نمايندگان خود معتقدم ولي اين را هم محض احتياط يادآور ميشوم تا فرداي قيامت يقه ما را نگيرند که تو که ميدانستي چرا نگفتي و از اين دست سخنان.
پيش نوشت :البته اين را هم بيفزايم که از آنجايي که در اين زمينه نظر اينجانب به شخصه ارزشي ندارد پس سخنان امامم را به نمايندگانم متذکر ميشوم.
"يکي از مسائل مربوط به بايد ها و نبايد هاي مجلس، اين است که ذره ذره وقت آن قيمت دارد. شغل نمايندگي اعز از مشاغل ديگر است و قيمت وقت مجلس، حتي از تحصيل علم هم بالاتر است، چه رسد به تحصيل مال يا تامين آتيه!! در داخل مجلس همه اهتمام بايدبه کاري باشد که در صحن مجلس يا در داخل کميسيون مي گذرد. اين اساس قضيه است." (74/3/8)
"بيان مشکلات حوزه انتخابيه، البته کار خوبي است و اگر به شکل صحيح انجام شود، مفيد است. اما اين که ما خيال کنيم که نماينده فلان شهر و فلان حوزه انتخابيه بودن، معنايش اين است که بياييم و بگوييم آنجا آسفالت ندارد يا آب ندارد يا دانشگاه ندارد يا چه و چه اين وظيفه نمايندگي نيست. شما بايد قانوني را بگذاريد که بتواند امور همه جاي کشور را متکفل بشود." (71/3/20)

سخني با مردم و...

راديان — Sun, 26 Feb 2012 16:16:00 GMT

در اين روزهاي آخرين انتخاب ما مردم بيشتر از همه چيز نياز به شناخت شاخص داريم و چه شاخصي بهتر از سخنان "امام سيد علي"

سخني با مردم:

ملت ايران وقت انتخابات که مي رسد احتياج به بصيرت دارد. نگاه کنيد ببينيد دشمن چه موضعي گرفته است در قبال اين حرکت عظيم مردمي، حواس خود را جمع کند تصميم درست بگيرد. اين هم وظيفه ما مردم است که بايستي مراقبت کنيم.(86/10/19)

بايد ما هوشيار باشيم. آحاد ملت بايد هوشيار باشند، نماينده متدين، امين، طرفدار عدالت، مخالف با فساد، طرفدار حقوق محرومين، پايبند به مباني اسلام و ارزشهاي اسلامي و خط امام، يک چنين نماينده اي را بفرستيد مجلس. آنوقت مجلس مقتدر خواهد شد، قدرتمند خواهد شد. تشخيص اين براي همه البته آسان نيست، ولي بايد تحقيق کرد، بايد به آدمهاي مطلع و آدمهاي خبره ، آدمهاي مطمئن مراجعه کرد.(86/12/22)

سخني با دشمنان:

مردم مي دانند که حضور آنها در انتخابات مايه قدرت و ابهت بين المللي آنهاست. دشمنان اين را نمي خواهند. آنها ميخواهند مردم در انتخابات شرکت نکنند تا اين نشانه رويگرداني مردم از نظام اسلامي باشد و نظام اسلامي به اين وسيله ضعيف بشود و آنها بتوانند به ملت و کشور و دولت و همه فشار وارد کنند.(86/12/22)

هنر با تعهد تناقضي ندارد بلکه...

راديان — Sun, 18 Dec 2011 13:30:00 GMT

بعضي کسان ميگويند در هنر متعهد ، کلمه اول با کلمه دوم تناقض دارد. هنر، يعني آن چيزي که مبتني بر تخيل آزاد است و متعهد يعني زنجير شده. اين دو چگونه با هم ميسازند؟!

اين يک تصور است ،البته تصور درستي نيست. بحث تعهد و مسئوليت هنرمند ، قبل از هنرمند بودن او به انسان بودن او برميگردد. بالاخره يک هنرمند قبل از اينکه يک هنرمند باشد يک انسان است. انسان که نميتواند مسئول نباشد. اولين مسئوليت هنرمند در مقابل انسان هاست. اگرچه انسان در مقابل طبيعت و زمين و آسمان هم متعهد است، اما مسئوليت بزرگ هنرمند در قبال انسانهاست.

ما نبايد به ذهن و دل جوان چيزي را بدهيم که او را به سمت گناه و فساد ميلغزاند. اين غير از آزاد گذاشتن فکر براي انتخاب در مسئله اي است. شما ميدانيد که مسائل احساساتي به کسي فرصت انتخاب نميدهد. انسان را به سمتي ميکشاند، بدون اينکه قدرت انتخاب داشته باشد. اينها را من نمي پسندم.

اگر انسان محترم و عزيز است، دل و ذهن و فکر او هم عزيز و محترم است. نميشود هر چيزي را به مخاطب داد، فقط به صرف اينکه او نشسته و به حرف هاي ما گوش ميدهد.

(بيانات در جمع اصحاب فرهنگ و هنر و انديشه80/5/1 )

بيانات و نظرات دقيق و هوشمندانه امام سيد علي در مورد هنر هم ،عقل هر انديشمندي را به حيرت وا مي دارد که مگر ميشود يک نفر تا اين اندازه در زمينه هاي مختلف صاحب نظر و انديشه باشد!! ولي حالا که شده...

عرفان هاي سکولار(بخش3): آسيب شناسي

راديان — Fri, 09 Dec 2011 19:44:00 GMT

آسيب شناسي معنويت‌هاي سکولار
عرفان‌هاي سکولار غير بومي، گرفتار آسيب‌هاي متعددند که به اختصار اشاره مي‌شوند:
1-غير ممکن بودن کشف سلوک
کشف راه‌هاي رسيدن به مقامات عرفاني براي انسان‌هاي متعارف، به جهت طي نکردن مسير، شدني و ممکن نيست و نبايد حالت‌ها و ذوقيات معنوي براي پاره‌اي از انسان‌ها سبب شود تا طريقت ساختگي بشري در قالب عرفان به مردم ارائه گردد. اين مسيري است که تنها خداوند متعال مي‌تواند به انسان‌هاي کامل نشان دهد.
به تعبير قرآن: «يهدي به الله من اتبع رضوانه سبل السلم و يخرجهم من الظلمات الي النور باذنه و يهديهم الي صراط مستقيم» يعني: «خدا به وسيله آن(نور و کتاب) کساني را که از خشنودي او پيروي کنند به راه‌هاي سلامت راهنمايي مي‌کند، و آنان را به توفيق خود از تاريکي‌ها (ي جهل، کفر، شرک. نفاق) به سوي روشنايي(معرفت، ايمان و عمل صالح) بيرون مي‌آورد، و به جانب راه راست هدايت مي‌کند.»
و همچنين خداوند سبحان در سوره ابراهيم مي‌فرمايد: «و ما لنا نتوکل علي الله و قد هدينا سبلنا و لنصبرن علي ما ءاذيتمونا و علي الله فليتوکل المتوکلون» يعني: «چرا بر خدا توکل نکنيم، و حال آن که او راه ما را به ما بنمود؟ و ما بر آزاري که به ما مي‌رسانيد صبر خواهيم کرد و توکل کنندگان بر خدا توکل کنند.» بر اين اساس، حق تعالي، راه هدايت و فرقان را به انسان‌ها معرفي مي‌کند، تقوا تنها مسيري است که انسان را به سلوک و کشف حقيقت نايل مي‌گرداند و راه رسيدن به تقوا نيز عبارت از ايمان به خدا و عمل به آموزه‌هاي ديني است. همچنان که خداوند متعال در سوره انفال مي‌فرمايد: «يا ايها الذين ءامنو إن تتقو الله يجعل لکم فرقانا و يکفر عنکم سيئاتکم و يغفر لکم و الله ذوالفضل العظيم» يعني: «اي کساني که ايمان آورده ايد، اگر از خدا بترسيد شما را بصيرت شناخت حق از باطل دهد و گناهانتان را بزدايد و شما را بيامرزد، که خدا صاحب فضل و کرمي بزرگ است.»
2-اثبات ناپذيري مدعيات عرفان‌هاي سکولار
اصول و مدعيات عرفان‌هاي سکولار و غير الهي با هيچ روش معرفتي اعم از عقلي و تجربي و ديني اثبات پذير نيستند. براي نمونه: وقتي فرقه يوگا ادعا مي‌کند که انسان، هفت کالبد دارد و مراکز انرژي بدن، هفت چاکرا است و انسان داراي نادي‌هاي بي شماري يا سه نادي اصلي است؛ صرفاً مدعيات بي دليلي را مطرح مي‌کند که نه با شيوه منطقي اثبات مي‌شوند و نه با روش تجربي، نه مي‌توان مهر صحت بر آن نهاد و نه وحي آسماني بر تأييد آن نازل شده است؛ اگر رهبران اين مکاتب هم ادعاي شهودي کنند، ثابت نکرده‌اند که به چه دليل، شهود آن ها، از خطاي خيال متصل، مصون بوده است. شايد که خيال متصل، يعني: ذهنيات آن‌ها به جاي خيال منفصل و جهان باطني نشسته است و گمان کرده‌اند، شهود واقعي نصيب آن‌ها شده است.
3-تناقض تکنيک ها
تکنيک‌ها و تمرين‌هاي جريان‌هاي معنويت گراي غير الهي به جهت تناقض‌ها و تهافت هايشان، غير قابل اعتمادند. برخي از آن‌ها بر سکوت و دسته‌اي بر تکلّم، عده‌اي بر رياضت‌هاي دشوار و پاره‌اي بر پرخوري و بهره بردن از لذّات دنيوي توصيه مي‌کنند و هر يک از اين توصيه‌هاي تضاد را روش‌هاي سلوک و معنويت مي‌دانند. انساني که مي‌خواهد در مسير سلوک قرار گيرد و به معنويت برسد و نمي‌داند از چه مسيري بايد برود، وقتي با تمرين‌ها و تکنيک‌هاي گوناگون و متضاد مدعيان عرفان و تصوف، برخورد مي‌کند، گرفتار سردرگمي و دچار حيرت مي‌شود. اين توجيه که افراد مختلف با استعدادهاي گوناگون به روش‌هاي متفاوتي نياز دارند، زماني صحيح است که روش‌ها اولا متضاد نباشند ثانيا برگرفته از انسان شناسي جامعي باشد که بدون وحي حاصل شدني نيست. پس آيين‌هاي غير وحياني در ارائه سلوک معنوي انسان‌ها ناتوان هستند.
4-انحصار کارکرد دنيوي
به فرض، پاره‌اي از فوايد جسماني، عصبي و رواني بر جريان‌هاي مدعي معنويت مترتب شود يا در درمان برخي مشکلات رواني مانند: افسردگي و کاهش دردها موثر باشند، ولي آيا اين مقدار کارکرد يوگا، اکنکار يا فرقه‌هاي ديگر، که از هرچيز ديگري حتي از طريق مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلي يا گوش دادن به موسيقي ممکن است، همان عرفاني است که سلوک الي الله و قرب الهي را به ارمغان مي‌آورد؟! بسيار مايه تعجب است که اين جريان ها، آن قدر عرفان را تنزل داده‌اند که آن را با حالت‌هاي توهم زا يکسان تلقي کرده اند.
مدل‌هاي مختلف عرفان‌هاي سکولار را بايد به هستي شناسي آن‌ها مبتني کرد. اگر هستي شناسي مکتبي، به ماديات و جهان طبيعي و دنيوي منحصر گردد، طبيعتاً، هدف و غرض آن‌ها نيز به آرامش رواني و اين جهاني منحصر گردد؛ در حالي که هستي شناسي اسلام و شرايع آسماني، معتقد به جهان وسيع تري از ماده است و بر اين اساس، هدفي گسترده تر از آرامش دنيوي را دنبال مي‌کند.
5-تعارض با اسلام
آموزه‌ها و اعتقادات عرفان‌هاي سکولار و معنويت‌هاي نوظهور با اعتقادات ديني و اسلامي در تعارض است؛ براي نمونه: اُشو، خدا را تنها يک تجربه معرفي مي‌کند. همچنين بوديسم و برخي عرفان‌هاي شرقي، وجود شخصي خداوند متعال را ناديده مي‌گيرند و به جاي حيات پس از مرگ به تناسخ معتقدند و يا برخي از آموزه‌هاي آن‌ها با دستورات اسلامي مانند: توبه و زهد و ساير احکام شرعي منافات دارند.
6-اعتقاد به تناسخ
تناسخ يکي از اعتقادات مشترک ميان عرفان‌هاي سکولار و معنويت‌هاي نوظهور است. بحث اين است که آيا نفس حيواني و انساني تنها به يک بدن، تعلق مي‌گيرد و پس از مرگ به جهان ديگر مي‌رود يا اين که پس از مرگ مي‌تواند به حيات دنيوي خود در بدن يا جسم ديگري ادامه دهد؟ طرفداران تناسخ به ديدگاه دوم باور دارند؛ يعني: وقتي نفس با مرگ از بدن خود جدا شد، به صورت پي در پي مي‌تواند در بدن‌هاي ديگر انساني يا حيواني يا نباتي و يا جمادي تعلق يابد. اين عقيده با براهين عقلي و آيات قرآني منافات دارد.
خداوند سبحان در آيه شريفه مي‌فرمايد: «الله يتوفي الانفس حين موتها والتي لم تمت في منامها فيمسک التي قضي عليهاالموت و يرسل الاخري الي اجل مسمي ان في ذلک لايات لقوم يتفکرون» يعني: «خدا جان‌ها را به هنگام مردنشان مي‌گيرد، و نيز جان کساني را که در خواب خود نمرده اند. جان‌هايي را که حکم مرگ برآن‌ها رانده شده نگه مي‌دارد و ديگران را تا زماني که معين است باز مي‌فرستد. در اين عبرت هاست براي آن‌هايي که مي‌انديشند.» واژه توفي، به معناي رجوع به خداوند سبحان پس از مرگ و عدم رجوع به جهان دنيا است و حتي در آيات ديگري مي‌فرمايد: «وقتي جهنميان تقاضا مي‌کنند که به دنيا برگردند، پاسخ اين است که تا قيامت در برزخ ماندگاريد.» «حتي اذا جاء احدهم الموت قال رب ارجعون، لعلي اعمل صالحا فيما ترکت کلا انها کلمه هو قائلها و من ورائهم برزخ الي يوم يبعثون» يعني: «چون يکيشان را مرگ فرا رسد، گويد:‌اي پروردگار من، مرا بازگردان، شايد، کارهاي شايسته‌اي را که ترک کرده بودم به جاي آورم. هرگز. اين سخني است که او مي‌گويد و پشت سرشان تا روز قيامت مانعي است که بازگشت نتوانند.»
علاوه بر دلايل قرآني، مي‌توان از طريق روش عقلي نيز به ابطال تناسخ پرداخت؛ زيرا لازمه قول به تناسخ، اجتماع دو نفس در بدن واحد است؛ يکي، نفسي که بدن با قابليت و استعدادي که پيدا مي‌کند، ظرفيت دريافت فيض الهي را مي‌يابد و داراي نفس مي‌شود و ديگري، نفسي است که از بدن ديگري به اين بدن منتقل شده است و وجود دو نفس در بدن واحد با وحدت شخص هر انساني که بالبداهه درک مي‌شود، منافات دارد. اين اشکال با پذيرش حرکت جوهري، تقويت مي‌شود؛ زيرا وقتي بدن با حرکت جوهري، سير تکاملي خود را طي مي‌کند، به مرحله‌اي مي‌رسد که قابليت دريافت نفس را مي‌يابد و در اين حالت اگر نفس ديگري به او تعلق يابد، اجتماع دو نفس در بدن واحد لازم مي‌آيد، که محال است.
7-اصالت نداشتن عرفان‌هاي سکولار
عرفان‌هاي سکولار، معجوني از اديان و مکاتب و علوم مختلف است؛ هيچ يک از اين مکاتب، اصالت نداشته و با بهره گيري از اديان و علوم مختلف به ويژه روان شناسي به دست آمده‌اند مانند: آموزه‌هاي رام الله يا کريشنا مورتي و ساي بابا که ترکيبي از اسلام و روان شناسي و اديان هندي‌اند. يکي از قرائني که بي اصالتي اين فرقه‌ها را نشان مي‌دهد، بهره گيري آن‌ها به ويژه عرفان سرخ پوستي از ابزاري مانند: سحر و جادو و مصرف گياهان و داروهاي توهّم زا و مواد مخدر است. آيا با اين گونه توصيه‌ها و مصرف مواد مخدر و الکلي مي‌خواهند به کشف حقيقت برسند؟! اين سلوک نه تنها کشف الهي نيست که حتّي کشف مثالي شيطاني هم نيست؛ در حالي که قرآن با روش‌هاي شريعت محور مي‌خواهد انسان را به کشف حقيقي برساند؛ به مقامي برسد که درک کند که همه موجودات تسبيح گوي الهي هستند.
به تعبير قرآن: «تسبح له السماوات السبع و الارض و من فيهن و إن من شيء إلا يسبح بحمده و لکن لا تفقهون تسبيحهم انه کان حليما غفورا» يعني:« هفت آسمان و زمين و هر چه در آن هاست تسبيحش مي‌کنند و هيچ موجودي نيست جز آنکه او را به پاکي مي‌ستايد، ولي شما ذکر تسبيحشان را نمي‌فهميد. او بردبار و آمرزنده است.»